برزیل، شاهراه آمازون

برزیل بزرگ‌ترین و پرنفوذترین کشور آمریکای جنوبی است. وسعت این کشور قریب به نیمی از قاره آمریکای جنوبی را در بر می‌گیرد. برزیل که آن را غول اقتصادی آمریکای لاتین نیز توصیف کرده‌اند، یکی از بزرگترین دموکراسی‌های جهان محسوب می‌شود.

در این مطلب خواهید خواند:

خلاصه ای از برزیل (Brazil)

عموماً بر این اعتقاد هستند که نام این کشور برگرفته از pau-brasil است، نوعی درخت که مهاجران اولیه برای آن ارزش بسیاری قائل بوده‌اند، گرچه برخی بر این باورند که نام برزیل برگرفته از نام جزیره اسطوره‌ای برزیل است که در قرون وسطی در اروپا از آن بسیار یاد شده است. از حدود ده ‌هزار سال قبل اقوام نیمه مهاجر در برزیل زندگی می‌کردند. با ورود پرتغالی‌ها در سال ۱۵۰۰، برزیل مستعمره شد. پرتغالی‌ها بردگانی از نقاط دیگر قاره آمریکا بدانجا اوردند. بعدها بیشتر بردگانی که به برزیل آمدند از آفریقا بودند.

برزیل

بزرگترین جنگل‌های جهان نیز در منطقه آمازون این کشور قرار دارند، منطقه‌ای که طی سالیان اخیر سودجویان دست به استخراج منابع طبیعی آن زده‌اند و همین امر نگرانی بسیاری از فعالان محیط زیست را در پی آورده است.

حیات وحش برزیل

برزیل اکوسیستم متنوعی دارد و تنوع زیستی جانوری و گیاهی در این کشور بسیار زیاد است به‌طوری‌که کارشناسان انواع گیاهان و جانوران در این کشور را بالغ بر ۲ میلیون نوع تخمین زده‌اند. پستانداران بزرگ در این کشور شامل جگوار، لئو پارت که هر دو نوعی پلنگ هستند و خوک‌های وحشی، خوکان خرطوم‌دار، مورچه‌خوارها، تنبل‌ها، روباه‌ها، اپوسوم و گورکن هستند. گوزن در جنوب برزیل به‌وفور یافت می‌شود و میمون‌ها نیز در جنگل‌های پرباران شمالی زیست می‌کنند.

حیات وحش برزیل

موسیقی

موسیقی برزیل مانند مردمانش متنوع است. مشهورترین نوع موسیقی برزیل سامب (Samba) است. در دهه ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ نوعی موسیقی به نام بوسانوا در ساحل‌های ریودوژانیرو شکل گرفت. نوازندگانی مانند استن گتز با بردن این موسیقی به آمریکا آن را جهان‌گیر کردند.

رقص برزیل

ایگوازو؛ آبشاری بزرگتر از نیاگارا (Iguazu Falls)

این آبشار به طول 7/2 کیلومتر درواقع ترکیبی شگرف از طبیعتی کم‌نظیر در محل تلاقی سه کشور برزیل، پاراگوئه و آرژانتین است. دوسوم این آبشار رؤیایی در خاک آرژانتین واقع‌شده ولی مناطقی که زیبایی‌های سحرانگیز ایگائوسو خودنمایی می‌کند در برزیل است؛ و واقعاً از خاک برزیل است که می‌توان عظمت این آبشار باشکوه را با تمام وجود لمس نمود. این آبشار از 270 آبشار کوچک‌تر تشکیل‌شده است. یکی از بلندترین قسمت‌های این آبشار معروف به گلوگاه شیطان (Devil's Throat) هست که ارتفاع آن به 82 متر می‌رسد. از جذابیت‌های این آبشار مهیج، قایق‌سواری در آب‌های خروشان و وجدآور و نیز پرواز بر فراز آبشار ایگائوسو با هلیکوپتر است. بخشی از آبشار ایگواسو در پارک ملی ایگواسو در برزیل و بخش دیگر در پارک ملی دیگری به همین نام در آرژانتین قرارگرفته است. این دو پارک به ترتیب در سال‌های 1984 و 1987 به ثبت جهانی یونسکو رسیدند. اگر کسی به برزیل سفر کند و این آبشار باشکوه را نبیند گویی به برزیل نیامده. پس این آبشار را در بازدیدهایتان از قلم نیندازید.

www.dalahoo.com

همچنین این آبشار  3 برابر آبشار نیاگارا در آمریکای شمالی وسعت داشته و از آبشار ویکتوریا در آفریقا نیز به‌طور قابل‌توجهی بزرگتر است. حجم جریان آب آبشار ایگواسو در طی فصول بارانی از ماه نوامبر تا مارس (آبان تا فروردین) به حداکثر 12/750 مترمکعب بر ثانیه می‌رسد و در طی فصول خشک از اوت تا اکتبر (مرداد تا مهر)، این میزان کاهش‌یافته و به حداقل خود می‌رسد. درمجموع، میانگین جریان سالیانه این آبشار در حدود 1/756 مترمکعب بر ثانیه است.

رود نگرو یا ریو نگرو (Rio Negro)

رود نگرو رودی به طول تقریبی ۲٬۲۵۵ کیلومتر در آمریکای جنوبی است. این رود از گواینیا در شرق کلمبیا سرچشمه می‌گیرد و با گذر از شمال غربی برزیل در مانائوس به رود آمازون می‌پیوندد. آب‌های این رود سیاه‌رنگ است و به همین سبب ریو نگرو به معنای رود سیاه نامیده می‌شود.

رود نگرو Nego

آب‌های شفاف ریو نگرو سیاه‌رنگ‌اند که این موضوع نتیجهٔ تجزیهٔ مواد آلی موجود در باتلاق‌های حاشیهٔ آن و گل‌ولای کم در آن است. به همین سبب تضاد چشمگیری بین آب‌های سیاه‌رنگ ریو نگرو و زردرنگ برانکو و آمازون وجود دارد. این رود سپس به سمت آمازون جریان یافته و در نزدیکی مانائوس، در مکانی موسوم به «مجمع آب‌ها»، با رود گِلی و قهوه‌ای‌رنگ سولیمویس تلاقی می‌یابد و درنهایت رود آمازون را تشکیل می‌دهد.

ریو؛ رؤیای گردشگران (Rio de Janeiro)

ریودوژانیرو، کوه‌های مرتفع جنوب و جنگل‌های عظیم آمازون را ندارد؛ اما نمی‌توان شیفته‌ی شهری که میان ماسه‌های داغ سفید و ارتفاعات سبز رشد کرده، نشد. بیشتر مسافران سفر خود به برزیل را یا با ریو شروع می‌کنند و یا با آن به پایان می‌برند.

ریو به سه بخش شمالی (از خیابان پرزیدنت وارگاس تا مرزهای شمالی شهر)، مرکزی (مرکز قدیمی شهر، مراکز تجاری و محله‌های مرکزی مسکونی مانند سانتا ترزا و گلوریا) و بخش جنوبی (محله‌های ساحلی مانند کوپاکابانا، ایپانما، لمه، لاگوآ و سائو کونرادو) تقسیم می‌شود.

بخش مرکزی ریودوژانیرو، هم مهم‌ترین بناهای تاریخی، کلیساها و میدان‌های مهم، مجسمه‌ها و موزه‌ها را در خود دارد و هم میزبان برج‌ها و ساختمان‌های اداری این شهر است. مرکز شهر از موررو د سائو بنتو در شمال تا بنای یادبود پایان جنگ جهانی دوم در جنوب و از پراخا در ساحل شرقی تا سامبادرومو در غرب کشیده شده است؛ ناحیه‌ی زیبای کوچکی که می‌توانید طی ٤٥ دقیقه، پیاده از یکسر تا سر دیگرش بروید. پراخا، مهم‌ترین میدان شهر، در این منطقه‌ی شهر واقع‌شده است. خیابان اصلی این بخش، تراوسا دو کومرسیو، شب‌ها پر از جوانان و مسافران پر جنب‌وجوش است.

ریودوژانیرو

بخش جنوبی ریو از قدیم محل زندگی کولی‌ها بوده است. سانتا ترزا، فلامنگو و گلوریا، در آغاز قرن بیستم از زیباترین محله‌های ریودوژانیرو بودند. از دیگر محلات نزدیک بندر می‌توان به بوتافوگو، اورسا و کوزموولو اشاره کرد. معروف‌ترین محله‌های ساحلی، کوپاکابانا، ایپانما، سائو، کنترادو و بارا تیژوکا (که پر است از مرکزخریدها و خیابان‌های عریض) هستند. در شمال بخش جنوبی، باغ‌های معروف ریو قرار گرفته‌اند. در انتهای ایپانما می‌توانید صخره‌ یپدرادویس ایرمائوس، معروف به سنگ دو برادر را نیز ببینید. اگر همین مسیر را ادامه دهید، به ساحل سائوکونرائو می‌رسید که برای موج‌سواری امکانات مناسبی دارد.

Rio de Janeiro

غذا و مخلفات!!!

مردم ریودوژانیرو عاشق غذا خوردن در رستوران هستند و این کار را هم حسابی طول می‌دهند؛ برای همین می‌توانید با خیال راحت مشغول غذایتان شوید و مطمئن باشید که اگر طول بکشد، پیشخدمت‌ها بالای سرتان نمی‌آیند.

رستوران‌های ریو، انواع مختلفی دارند که بهتر است پیش از انتخاب جایی برای غذا خوردن، آن‌ها را بشناسید. چوپریاس، به رستوران‌هایی می‌گویند که غذا و نوشیدنی معمولی دارند. کیفیت رستوران‌های بوتکینس بهتر است و معمولاً زودتر از سایر رستوران‌ها باز می‌کنند. دکه‌های غذا فروشی هم که با غذاهای مختلف، در تمام سطح شهر غذا تهیه می‌کنند.

غذا برزیل

در تمام محله‌های ریو، همه جور رستوران –از ارزان‌قیمت گرفته تا لوکس و گران- و همه جور غذایی هم به‌راحتی پیدا می‌شود؛ از ساندویچ‌های ساده تا استیک‌های لذیذ، از سوشی تا غذاهای اصیل برزیلی و...

رستوران‌های رودیزیو، همان بوفه‌های خودمان‌اند که با پرداخت یک مبلغ ثابت، می‌توانید در آن، هرچه که دوست دارید، بخورید. معروف‌ترین این رستوران‌ها، چوراسکاریا لقب دارند و تخصص‌شان، گوشت کبابی است.

کبابهای برزیلی

اگر اهل امتحان کردن غذاهای محلی هستید، معروف‌ترین غذای برزیل را فراموش نکنید! ریو یکی از بهترین شهرها برای خوردن فیژوآدا، خورش لوبیای سیاه و گوشت، است که کنارش برنج، سبزیجات و پرتقال سرو می‌کنند. فیژوآد اصیل‌ترین غذایی است که در این مناطق پیدا می‌شود و خودش به تنهایی ارزش سفر به ریو را دارد!

خورش لوبیای سیاه - برزیل

پیراشکی‌ها و غذاهای دست‌فروشان ریو هم معروف‌اند و نباید از آن‌ها غافل شد. کوشینا (ناگت مرغ) و ژوئلیو (کالباس و پنیر) از پیراشکی‌های معروف محلی‌اند. برزیلی‌ها به نان و پنیر تست‌شده پان‌دکیژو می‌گویند؛ غذای لذیذی که در ریو هم فراوان پیدا می‌شود. تاپیوکا هم کرپ برزیلی است و ارزش امتحان کردن را دارد. این‌جور غذاها در دکه‌های کنار خیابان زیاد پیدا می‌شوند، اما دقت کنید که از هر دست‌فروشی نباید خوراکی خرید. اگر توی بساط دست‌فروش یخچال پیدا می‌شد و خودش ظاهرتر و تمیز مرتبی داشت و جلوی چرخش برزیلی‌ها صف‌کشیده بودند، تقریباً می‌توانید مطمئن باشید که امتحان کردن غذاهایش خطری ندارد. 

پیراشکی

برزیل میوه‌های عجیب‌وغریب و درنتیجه، آب‌میوه‌های عجیب‌وغریب زیادی دارد. آگوا دکوکو (آب نارگیل) و کادودکانا (آب نیشکر) از آن چیزهایی است که حتماً باید در سفر به ریو امتحان کنید. آسایی، میوه‌ی معروف برزیلی است که داخلش بنفش است و آب‌میوه و بستنی‌اش طرفدار زیادی دارد.

میوه‌های استوایی

کارناوال‌ها (Rio carnival)

کارناوال ریودوژانیرو، بی‌شک مهم‌ترین رویداد این شهر است و شهرت جهانی هم دارد. برای برخی از مردم ریودوژانیرو، کارناوال یک کار تمام‌وقت حساب می‌شود، نه یک خوش‌گذرانی مخصوص مسافران و توریست‌ها.

باوجود اینکه جنبه‌ی مذهبی کارناوال، سال‌هاست که ازمیان‌رفته، زمان آن را هنوز هم طبق تقویم مسیحی معین می‌کنند: روز چهارم بعد از چهارشنبه خاکستر (اولین روز ایام روزه که یک چهارشنبه بین فوریه و مارس است)؛ هرچند که کارناوال ریو این روزها تبدیل به رویدادی طولانی‌مدت شده که در جشن سامبا اسکول به اوج خود می‌رسد. 

کارناوال برزیل - ریو

مجسمه مسیح (Christ the Redeemer)

 مجسمه مشهوری است که در برزیل در شهر ریودوژانیرو قرار دارد که مجسمه مسیح منجی است. این مجسمه با ۳۹.۶ متر بلندی در سال ۱۹۲۶ و در ارتفاع ۷۱۰ متری نوک کوه کورکووادو ساخته‌شده است. مجسمه مذکور حالت ایستاده عیسی مسیح را درحالی‌که دستان خود را کاملاً بازکرده است نشان می‌دهد که این حالت نشان‌دهنده پذیرش همه انسان‌ها در آغوشش است.

مجسمه مسیح

 ورزشگاه معروف ماراکانا (Maracana)

استادیوم‌های زیادی در جهان نیستند که می‌توانند ادعا کنند علاوه بر ثبت لحظات ورزشی، تاریخ‌ساز نیز بوده‌اند اما ورزشگاه ماریو فیلیو معروف به ماراکانا با معماری بی‌نظیر گنجایش عظیم و نمای فوق‌العاده خود قطعاً یکی از آن‌هاست. ورزشگاه غول‌پیکر ماراکانا که در قلب ریودوژانیرو و پیش از جام جهانی ۱۹۵۰ ساخته‌شده صحنه‌های فراموش ناشدنی از فوتبال برزیل و جهان را شاهد بوده است. در رقابت داغ امریکای جنوبی و در میان هواداران متعصب فوتبال ماراکانا نماد قلعه‌ای مستحکم است. بازیکنان بزرگ تاریخ فوتبال برزیل، په له، گارینشا، زیکو و روماریو در این ورزشگاه توپ زده‌اند و باید اذعان کرد فقط حریفان سرسخت می‌توانند از جهنمی که گنجایش ۱۸۳ هزار نفر تماشاچی را دارد، جان سالم به دربرند.

ورزشگاه ماراکانا

سواحل ریو (Rio Beaches)

سواحل ریو با آب‌های اقیانوسی خلیجی و شن‌های نرم و زیبای خود و البته آفتاب دلنواز، سالانه هزاران توریست را به خود جذب می‌کنند. ازجمله این سواحل می‌توان به ساحل راموس، فلامنگو، بوتافوگو، یورکا، ورملا، لیم، کوپاکابانا، آرپودور، ایپانما، لبلون، سائو کونرائو، بارا دی تیجوکا و غیره اشاره کرد.

کوپاکابانا (Copacabana)

منطقه‌ای در جنوب ریودوژانیرو است که به خاطر ساحل 4 کیلومتری خود، بسیار محبوب است. ساحل کوپاکابانا از خیابان پرینسسا ایزابل شروع و به پوستو سیکس خاتمه می‌یابد. در آن‌سوی کوپاکابانا دو ساحل کوچک، یکی داخل قلعه کوپاکابانا و دیگری بعدازآن، یعنی ساحل دیابو قرار دارد. ساحل آرپودور، جایی که موج‌سواران بسیاری را به خود جذب می‌کند، نیز از جذابیت‌های این منطقه است.

کوپاکابانا

ایپانما (Ipanema)

در ایپانما نه‌تنها می‌توانید از ساحلی بی‌نظیر استفاده کنید، بلکه هتل‌های مجلل بسیاری نیز در این منطقه وجود دارند که کیفیت، رستوران‌های بین‌المللی و خریدی به‌یادماندنی در روئا گارسیا داویلا را می‌توانید در آن‌ها تجربه کنید. موزه سنگ‌های گران‌بهای آمستردام ساور نیز برای گردشگران تورهای داخلی برگزار می‌کند. بازدید از خیابان تجاری ویسکوند دی پیراجا با مغازه‌ها، رستوران‌ها و بهترین بوتیک‌های ریو و یکشنبه‌بازار هیپی با مجسمه‌های چوبی، صنایع‌دستی و لوازم موسیقی نیز خالی از لطف نیست.

ایپانما

تور برزیل، فرصتی‌ست استثنایی برای بازدید از شاهراه آمازون.


1394/05/18 | کد مطلب: 2932
برچسب‌ها: دیدنی و خواندنی

گردآوری و تنظیم: تحریریه دالاهو
لطفا در نشر دانسته‌های خود کوشا باشید.
برداشت و استفاده غیرتجاری از مطالب این وب‌سایت، حتی بدون ذکر منبع آزاد است.


  • به اشتراک بگذارید:

تورهای مرتبط با این موضوع کدام هستند؟
بحث و تبادل نظر
نظر دهید
انصراف
  • متن
  • نام
  • ایمیل