تنها یک بار زندگی می‌کنیم...
021 4166 3000

سفرنامه نپال، سرزمینی شبیه هیچ جا

سفر به نپال، سفر به سرزمین کوه‌های بلند و چشم اندازهای بیکران است. نپال سرزمین چشمان بودا، رنگ ها و معابد پیچیده با یوگی‌های نپالی است. نپال کشوری است واقع در جنوب آسیا و شمال شرق هند. کشور نپال مابین چین و هند قرار دارد. سفرنامه نپال یکی از جذاب‌ترین گزارش‌های سفر به حساب می‌آید. خواننده هر لحظه با چشم اندازی دیدنی در کشور نپال روبه‌رو خواهد شد.

 

تور نپال

نپال کجاست؟

نپال کشوری است واقع در جنوب آسیا و شمال شرق هند، این کشور مابین چین و هند قرار دارد. جمعیت کل این کشور در زمان نگارش این متن بیش از 29 میلیون نفر است. پایتخت نپال شهر کاتماندو است و ۶۷۲ هزار نفر جمیعت در کاتماندو ساکن هستند. مساحت نپال ۱۴۷.۱۸۱ کیلومتر مربع است. کشور نپال از استان خراسان جنوبی در ا یران اندکی کوچکتر است. همچنین دین رسمی نپال هندو است، بیش از ۸۰% جمعیت نپال پیرو آیین هندو هستند. بوداییان نیز ۱۰% جمعیت نپال را دربر می‌گیرند. واحد پول نپال روپیه با واحد جزء (پایسا) است. از صادرات نپال نیز می‌توان به برنج، الیاف کنف، شکر، پوشاک، فرش و فرآورده‌های چرمی اشاره کرد. شاهدانه هم به صورت غیرقانونی صادر می‌شود. البته هم اکنون صنعت گردشگری نپال حرف اول را در این کشور دارد. هر ساله گردشگران زیادی برای بازدید از معابد نپال در شهرهای مختلف آن مانند کاتماندو، بختاپور و... گردهم می‌آیند. کشور نپال با وجود معابد دیدنی‌اش و فرقه‌های دینی مختلف و همچنین طبیعت بکر و زیبای هیمالیا مسافران بسیاری را به سوی خود می‌کشاند.

نپال، سرزمین کوه‌های بلند و چشم اندازهای بیکران، سرزمین چشمان بودا، رنگ ها، معابد پیچیده در نقش ماندلا.

در کشور نپال چه می‌بینیم؟

  • وجود ۹ قله از چهارده قله بالای ۸۰۰۰ متر، یکی از شگفتی‌های کشور نپال است. علاوه بر اینها رشته کوه‌ها و دره‌های بکر و دست نخورده، رودخانه‌های خروشان و پرآب، حیات وحش منحصر به فرد از دیگر دیدنی‌های نپال است. 
  • مردم نپال، مردمانی خونگرم و دوست داشتنی و آرام هستند. مردم کشور نپال همواره با لبخند کلمه (ناماسته) به معنای سلام را بر زبان دارند و در اوج سادگی و فقر هیچگاه باعث ایجاد احساس ناامنی و ناراحتی برای توریست‌ها و گردشگران خارجی نمی‌شوند.
  • دیدن شرپاهایی که با حداقل امکانات و ساده زیستی، همواره بارهای بسیار سنگین و حجیمی را با عبور از مسافت های طولانی که در باور انسان نمی‌گنجد، بر دوش می‌کشند و هیچگاه لبخندی که حاکی از رضایت و قناعت این مردمان است از روی لبهایشان نمی‌خشکد!

نپال پر از مردمانی خونگرم و دوست داشتنی و آرام است که همواره با لبخند کلمه (ناماسته) به معنای سلام را به زبان دارند.

انگیزه‌های سفر به نپال:

از عوامل جذب گردشگران، سهولت دسترسی به امکانات و تسهیلات گردشگری در این کشور است. بدان معنا که در دور ترین نقطه آن امکانات رفاهی را به گردشگران ارائه می‌دهند. همچنین دیدن مردمان سایر کشورها که به نپال سفر می‌کنند و ایجاد ارتباط و گفتگو با آنان نیز از دیگر انگیزه‌های سفر به نپال است. همه این عوامل و ویژگی‌ها، این کشور را به عنوان یکی از مهیج‌ترین و پر جاذبه ترین مقاصد گردشگری برای عموم و به خصوص دوست داران طبیعت و کوهنوردان از سراسر دنیا مبدل ساخته. گردشگران از سراسر دنیا در گروه‌های کوچک و بزرگ گردشگری برای اجرای تورهای فرهنگی، اجتماعی و طبیعتگردی اعم از دوچرخه، پاراگلایدر، رفتینگ، تراکینگ و اکسپدیشن و… به این کشور زیبا سفر می‌کنند.  نپال را همیشه دوست داشتم همیشه از طریق برنامه‌های تلوزیونی مستند پیگیر آن بودم و در آرزوهام به دنبال راهی برای رفتن…

سفرنامه  نپال، آغاز ماجراجویی در کاتماندو و... 

نپال با داشتن ۸ قله بلند دنیا جایی است که توریست‌های بیشماری را به طرف خود می‌کشد و با جور شدن برنامه‌هایم برای سفر به آنجا بدون هیج فکری مشغول تدارک سفر شدم و پیگیر آن. اگر دنبال نوگرایی و تجدد و تکنولوژی و پاکی هستید به هیج عنوان فکر سفر به نپال را نکنید. اگر حساس به محیط اطراف خود و غذاها و تمیزی هستید و اگر توان کوه پیمایی و یا تحمل جنگل‌های استوایی را ندارید اصلا به فکر رفتن نپال نباشید. درست است که نپال خیلی جذابیت‌ها را دارد که شاید هیچ کجای دنیا شامل آن نباشد ولی از طرف دیگر هم دارای مسایل و مشکلات مخصوص به خود است.

توصیف شهر کاتماندو در نپال:

پایتخت نپال به نام کاتماندو دارای اسمی زیبا و دهن پر کن است ولی دریغ از ذره ای امکانات. دنبال امکانات خاصی نیستم، زیاد سخت گیر نیستم و خودم به تنهایی عادت به خیلی از سختی‌ها دارم. ولی کاتماندو جایی بخصوص است که با ورود به آن آن هم از طریق فرودگاهی بسیار کوچک و بسیار قدیمی بدون برق سراسری روزانه، شلوغی و درهمی خیابان‌ها، شنیدن صدای بوق و کثیفی بسیار خیابان‌ها و کوچه‌ها کمی توی ذوق شما میخورد که میتوان گفت تازه اول کار است. صبر کنید شما با شگفتی‌های زیادی روبرو میشوید.

 شاید در کل اشتباه از من باشد که انتظاراتی خارج از تصور را برای کاتماندو داشتم. در ورود به این پایتخت شدیدا درگیری شما با ذهن‌تان آغاز می‌شود. ماشین‌های بسیار فرسوده و قدیمی و به شکل مستطیل و با یک نام تجاری به نام تاتو و البته هر از گاهی ماشین‌های خوب سفارت ها و توریست‌ها. ازدیاد فراوان موتور و موتور سوارها. بوق های سرسام آور ماشین ها و موتور ها که بعد از چند ساعت برایتان کمی عادی میشود و اعصاب راحت رانندگان نپالی که بوق را نه از خشم بلکه برای اطلاع رسانی می نوازند مثلا با نواختن این بوق های ممتد اعلام میشود آهای من آمدم حواستان به من باشد.

کثیفی بیش از حد معابر کوچه ها خیابان ها و ولگردی بی آزارانه سگ ها و میمون ها. وجود معابد بزرگ و کوچک در تمامی نقاط شهر. نبودن چیزی به اسم مغازه یا بوتیک یا سوپر مارکت و وجود دکه های فراوان از خرت و پرت فروشان و مغازه های فروش لوازم کوه نوردی تا دلتان بخواهد با مارک های اصلی و جعلی و زیور آلات و صنایع چوبی. وجود آژانس های توریستی فراوان با خدمات متنوع آنها از رفتینگ تا ترکینگ وجود دست فروشان اغذیه و رستوران های متنوع و همینطور گداهایی که در نقاط توریستی اطراق کرده اند و به شما دست، پا و هرچه از دستشان بیاید را نشان میدهند تا دل شما به رحم آید و چند روپیه از جیب مبارک خرج نمایید.

تصویری از کاتماندو، پایتخت نپال.

آیین استقبال و بدرقه در نپال:


شما را به محض ورود با حلقه گل های زرد رنگی که به گردنتان می اندازند به شگفتی می اندازند و در خداحافظی از کشور هم پارچه هایی زرد رنگی به گردنتان گره میزنند برای بدرقه که آخری به معنی دعا برای بازگشت مجدد شماست به این کشور.

خروج از کاتماندو:

از کاتماندو که بیرون بیایی اوضاع فقط از آن جهت بهتر میشود که آلودگی کمتری را شاهد هستید وگرنه جاده های بسیار بد، پر از چاله چوله های فراوان، بوق های زیاد و ممتد و اعصاب خردکن رانندگی افتضاح و بسیار خطرناک جاده های باریک و غیر استاندارد در انتظار شما است و البته با مناظر بی بدیل و شگفت آور کاتماندو و دیگر شهر های نپال در دره واقع شده اند و شما به ناچار برای شروع هرگونه ترکینگ و کوه پیمایی مجبور میشوید تا به طرف کوهستان حرکت کنید و به ناچار وارد این جاده ها میشوید.

چیتوان:

از کاتماندو تا چیتوان حدود ۶ ساعت فاصله است و شما میتوانید با وارد شدن به این منطقه که تشکیل شده از دهکده بسیار کوچک ولی خوش آب و هوا خود را در کمربندسبز زمین حساب کنید.

این منطقه دارای شالیزارهای وسیع و جنگل های انبوه به همراه رودخانه وحشی است که داخل شدن به آن با وجود تمساح های ۴ الی ۵ متری جرات میخواهد که خود افراد محلی هم چنین جسارتی را به خرج نمیدادند.

داخل این دهکده کوچک میتوانید از متل های زیبا با امکانات نسبتا خوب برخوردار باشید به همراه غذای بسیار لذیذ که در رستوران های این متلها سرو میشود و آن هم چه ارزان.  این متل ها اکثرا دارای اینترنت وای فای هستند که میتوانید از آن به صورت رایگان بهره ببرید. چه خوب هماهنگ شده و لیدر ها سر وقت برای بردن شما به دیدن نقاط دیدنی و زیاد آنجا به شما مراجعه میکنند.

فیل سواری در چیتوان:


شما میتوانید فیل سواری را فراتر از آنچه در هند و یا تایلند تجربه کرده اید حس کنید. چیزی حدود ۳ ساعت بر روی میزی وارونه که بر روی کمر فیل نگون بخت قرار گرفته. شما ۴ نفری با لنگ های دراز از هر طرف آن آویزان هستید و دیگر کمر و پایی برای شما نمیماند از آن تکان های قدم های فیل، چه برسد به اینکه بخواهید عکس یا فیلم بگیرید. همانطور که بنده بیخیال آن شدم. با آقای فیل بان که هدایتگر خوبی است و مرتب نیز با زدن چوبی در فرق سر فیل نگون بخت برتری خود را ثابت میکند.

شما با فیل به داخل جنگل انبوه منطقه وارد میشوید و چه راحت به نزدیکی حیواناتی که اگر شما بر روی زمین بودید رنگشان را هم نمیدید مواجه میشوید از گراز، طاووس، آهو و میمون گرفته تا کرگدن.

فیل به راهنمایی فیل بان به درون رودخانه خروشان و گل آلود و تمساح زده میرود تا شما هیجان بیشتری را تجربه کنید چرا که تا شکم فیل به درون آب رفته اید و هیجان خاصی به شما القا میشود و همینطور مناظر بسیار بکر و دیدنی از جنگل که حسرت آنکه نمیتوانید با این تکان ها عکس بگیرید بر دل شما می ماند.

فیل سواری در پارک ملی چیتوان از خاطرتان نخواهد رفت.

طبیعت چیتوان:

 دشت سبزی در وسط جنگل قرار دارد و در طرف دیگرش مردابی با گلهای بسیار زیبا. شما با قایق هایی که از تنه درخت درست شده به درون آن رودخانه گل آلود میروید تا برای دیدن کرگدن و جنگل های بکر به آن دور دست بروید. قایقی که به شیوه ابتدایی پارو زده میشود و تا گلوی قایق هم در آب غوطه ور است. بازهم مناظری بکر با طلوع و غروبی بی نظیر. آنقدر بی نظیر که هنوز هم حسرت آن و دیدن دوباره اش را میخورم.

معاشرت با مارمولک‌ها:

در چیتوان نگرانی از بابت مارمولک های بزرگ و رنگی که حتی در اتاق شما هم با آن چشمان منجمد به شما زل زده اند و یا مورچه های بزرگ و زرد رنگ و یا غورباغه و حلزون های بزرگ نباشید چرا که نه کاری از دست شما بر می آید و نه آنها دست از سر شما برمیدارند و بومی ها عقیده دارند اگر آدم خوبی هستید این سوسمار ها شما را دوست دارند و پیش شما برای همین اظهار علاقه می آیند. پس نگرانی شما هیچ فایده ای ندارد راحت باشید و از سفر خود لذت ببرید.

پرنده نگری در نپال:

صبح یک روز هم آقایی که خودش مثل چکاوک است به دنبال شما می آید برای دیدن پرنده های نپال که توصیه اکید بنده خوابیدن در هتل و مشغول شدن با مارمولک های روی دیوار اطاق است. خود را بیهوده درگیر پرنده های بالای درختان نکنید.

کوه نوردی:

میرسیم به قسمت اصلی تمامی سفرها به نپال که آن هم چیزی نیست بجز کوه نوردی. حال چه به صورت آماتور و چه به صورت حرفه ای، شما پس از رسیدن به کاتماندو و دیدن شهرهای دیگر این کشور به هر حال مجبور به رفتن به سوی شرق یا غرب برای رسیدن به یکی از قله های مرتفع دنیا هستید. حتما باید خود را برای دیدن شنیدن تجربه کردن و … خود را آماده کنید برای نکاتی که شاید اصلا فکرش را هم نمیکردید و نمی کنید. اصلا حتی اگر کوه نورد هم هستید با کوه نوردی های داخل ایران زمین تا آسمان فرق دارد. در نپال برای رسیدن به سرمقصد مراد بایستی تحمل خود را بالا ببرید و حداقل ۵ تا ۶ روز زمان را صرف رسیدن به پای کوه مورد نظر بکنید. میدانید که ۸ قله بلند دنیا در این کشور است؛ قله هایی که حتی کمپ اصلی آن برای صعود، از دماوند خودمان نیز بلند تر است.

کوهنوردی در نپال، حتی اگر کوه نورد هم هستید با کوه نوردی های داخل ایران زمین تا آسمان فرق دارد.

صنعت توریسم در نپال:

در نپال صنعت توریسم برخلاف موارد منفی که در پست های دیگر ذکر شد بسیار جلو است و هماهنگی کامل از این نظر را از بدو ورود تا آخرین مرحله از سفرتان تجربه میکنید. در این کشور شما نمی توانید به راحتی خودتان  به تنهایی برای کوتاه ترین مسیرها هم اقدام به ترکینگ کنید و باید مجوز لازم به همراه راهنما را به همراه داشته باشید که به نظر من این گونه خدمات برای توریست ها بسیار واجب است. چرا که خطرات زیادی در کوه ها و رودخانه های این کشور وجود دارد که میتوان گفت شاید برای شما شناخته شده هم نباشد. دیگر از عباس جعفری طبیعتگرد و کوه نورد قدر تری را نداشتیم. آری حتی عباس هم ما را ترک گفت و به جایی که شاید خود دوست میداشت رفت و به مقصد خود رسید. کسی چه میداند؟

ماجرای کوه پیمایی در نپال:

گروه ما ۶ نفره بود و به همراه خود ۲ باربر و ۲ راهنما داشتیم که به خوبی در حمایت از ما کوشا بودند. باربر ها در آنجا بسیار شگفت انگیز هستند در جایی که شاید شما به سختی در حال پیاده روی یا کوه پیمایی هستید هر کدام از آنها به همراه بار ۷۰ کیلویی که به پشت خود حمل میکنند از شما هم جلوتر هستند و احساس خستگی را هم در چهره آنها نمیبینید. برای رسیدن به کمپ اصلی از ارتفاعی حدود ۳۰۰ متری از سطح دریا شروع میکنید و از چندین کوه عبور کرده. بالا و پایین میشوید تا به کمپ اصلی در ارتفاع حداقل ۴۰۰۰ متری برسید و آنجا است که تازه به اول راه خود رسیده اید.

زیبایی‌های مسیر کوهپیمایی نپال بی نظیر است.

استراحتگاه‌های بین راه:

در بین راه در کلبه هایی که با چوب های صندوق میوه درست شده اند غذا می خورید و می خوابید. در اتاق هایی که نباید اسم اتاق را برای آنها گذاشت شاید اگر بگوییم آلونک بهتر مفهوم را برساند. در جایی که دیوارهای نازک آن مانع شنیدن نفس های هم آلونکی بغلی نمی شود و حتی دنده به دنده شدن های شبانه او را هم به راحتی میشنوید.

غذاهای بین راه:


در این آلونک ها برایتان همه جور غذا را سرو میکنند که به نظر نباید در نحوه درست کردن آن کنجکاوی کنید. از زمان سفارش غذا در تمامی رستوران های شهری و روستایی و بین راهی چیزی حدود ۴۰ تا ۶۰ دقیقه را برای آماده شدن تحمل کنید. چرا که چیزی به اسم فست فود وجود ندارد و تمامی سفارشات همان لحظه از شما گرفته شده و بعد آماده طبخ میشود و در بین راه میبینید که سبزی مورد نیاز را از زمین جدا کرده و شسته و برای آماده شدن بقیه مراحل را بر رویش انجام میدهند آری از تولید به مصرف.

آب آشامیدنی حین صعود:

برای آشامیدن هم تمامی نوشیدنی ها را باید با افزایش ارتفاع با قیمت بالاتری تهیه کنید همانگونه که یک بطری آب معدنی نیم لیتری در ابتدای مسیر حدود ۲۰ روپیه و در ارتفاعات تا ۱۲۰ روپیه هم افزایش قیمت دارد.

استحمام حین صعود:


برای استحمام هم توصیه مرا جدی بگیرید که به مجرد رسیدن به اتراقگاه جزو اولین نفراتی باشید که از اتاقکی به اسم حمام استفاده میکنید. چرا که برای گرم کردن آب در این مسیر ها از سلول های خورشیدی استفاده میکنند و پس از غروب آفتاب آب به سردی میرسد و اگر همراهانتان هم کمی در مصرف آب گرم زیاده روی نمایند شما هم دچار مشکل میشوید.

وسایل مورد نیاز برای صعود:

قفل آویز کوچکی را همیشه به همراه داشته باشید که بسیار کار آمد است و همینطور چراغ قوه کوچک و جیبی … چرا که شاید از شانس بد شما برق هم در این کوهستان ها قطع باشد. موبایل های شما هم در این ارتفاعات از کار می افتد و فقط تلفن های ماهواره ای در دسترس است. در نپال شما مشکل خرید سیم کارت و شارژ های آن را ندارید و میتوانید از نل سل بخوبی استفاده کنید که اصلیت آن از شرکتی سوئدی است و در حال تجهیز آن حتی در قله اورست هم هستند و امید که تا زمانی که شما قصد سفر به نپال را دارید این آرزو به عمل نزدیک شود. کلاه و دستکش و گرم کن را به همراه کیسه خواب فراموش نکنید. چرا که درست است که کاتماندو دارای ۲۶ درجه بالای صفر است ولی با افزایش ارتفاع و رسیدن به نزدیکی کمپ های اصلی سرما به استخوان شما هم نفوذ میکند. شامپو و صابون و کرم ضد آفتاب را از یاد نبرید و اگر زیاد معده حساسی ندارید از آب چشمه های فراوان مسیر هم میتوانید مشابه خود راهنما ها و بابرها استفاده کنید. اطمینان داشته باشید که مشکلی بهم نمیزنید.

مدت زمان صعود:

معمولا هر ۲ روز مسیر رفت را در بازگشت یک روزه طی میکنید ولی با درد شدید در پاها. نمیتوان گفت رفت راحت تر است یا برگشت. هر کدام برایتان به نوعی لذت بخش است. در مسیر رفت تازگی را دنبال میکنید. کوه های سر به فلک کشیده و رودخانه های بکر و وحشی با آبشار های مرتفع و جنگل های بسیار زیبا و مناظری بی نظیر که تمامی اینها شما را به بالا میکشد و در برگشت هم حس خوب رسیدن به نقطه آغاز و تمامی سختی ها.

دین مردم نپال:

اکثریت مردم نپال به آیین بودا و بودایسم رو آورده اند. اندکی هم سیک بوده و قلیلی هم مسیحی و در آیین بودای آنها رمز و راز مخصوص بخود مشابه بقیه ادیان وجود دارد. با کنکاشی که در آیین آنها بسیار اندک کردم سخنان بودا مرا درگیر خود کرد چرا که سخنانی بسیار جالب و پر معنا بود.

آنها معتقدند جسم از بین میرود و روح است که باقی میماند و از قبل نیز وجود داشته. بدین صورت که هر فرد قبل از آنکه انسان باشد و روحش در این بدن قرار گیرد در جسم دیگری وجود داشته و پس از مرگ هم این روح به جسم دیگر حلول میکند. به همین خاطر است که زیاد خود را درگیر از دست دادن افراد خانواده نمیکنند و به پایداری روح معتقدند و بنا به آیین آنها شاید شما در زندگی قبلی خود حشره ای چون پروانه بوده اید و پس از مرگ هم به جسم یک فیل وارد شوید و این سلسله تناسخ را ادامه میدهید.

اکثریت مردم نپال به آیین بودا و بودایسم رو آورده اند.

مرگ و مراسم مردگان در نپال:

رودخانه ای از وسط شهر کاتماندو میگذرد که بسیار آلوده است و این آلودگی را نمیتوانم به هیچ صورت برایتان به تصویر بکشم و فقط باید باشید و ببینید که چگونه آن را مقدس میشمرند و عقیده بر آن دارند که با آب این رود میتوانند پاک و تطهیر شوند. برای همین در آن غوطه میخورند و خود را از آلودگی بدور می سازند. در حاشیه همین رودخانه هم مردگان خود را طی مراسمی خاص می سوزانند و خاکستر آن را به درون رودخانه سرازیر میکنند تا روح از جسم جدا شده و بتواند به جسم دیگر نزول کند.

سکو هایی در کنار رودخانه وجود دارد که فرد متوفی را با پارچه ای زرد رنگ پوشانده و بر روی آن قرار میدهند. طی مراسمی پاهای متوفی را با آب رودخانه تطهیر کرده و سپس آن را بر روی سکوی دیگری قرار داده و پس از قرار دادن الوار بر روی فرد متوفی آتشی را بر رویش بر پا ساخته و صبر میکنند تا پس از سوخته شدن، هر آنچه باقی مانده است را درون رودخانه سرازیر نمایند. اینگونه مراسم در نپال بسیار گران بوده و بنا به رسم، چنانچه کسی از فامیل به هر علتی نتواند خود را به آنجا برساند میبایست قسمتی از هزینه را متقبل شود. این مراسم چیزی حدود ۴ ساعت زمان میبرد. در این رودخانه هر چیزی را که متصور شوید پیدا میکنید و افرادی هم از کودک تا بزرگسال در آن غوطه ور هستند و به نظر میرسد که برای این آلودگی وحشتناک هم واکسینه شده اند.

در اینجا برای شما نکاتی را که باید انجام دهید و نباید انجام دهید ذکر میکنم امید دارم که سودمند باشد:

  • به فکر بهداشت فردی خود باشید
  • یک بطری خالی آب را در تمامی مسیر به همراه داشته باشید که بتوانید به عنوان آفتابه از آن استفاده کنید
  • یک قفل کوچک را به همراه داشته باشید ترجیحا رمز دار تا کلید آن گم نشود.
  • پانچو و لباس ضد باران را همیشه به همراه داشته باشید چرا که ابرهای نپال هر لحظه قابلیت ریزش را دارند.
  • کرم ضد آفتاب برای مسیر های کوه پیمایی و راه پیمایی لازم است.
  • دلار های خود را فقط به مقدار مورد نیاز به روپیه تبدیل کنید نه بیشتر.
  • چانه زدن در تمامی موارد به سود شما است حتی در کرایه تاکسی و نرخ هتل ها. چه رسد به خرید های معمول.
  • چندین قطعه عکس پرسنلی را همیشه به همراه داشته باشید چرا که برای دریافت مجوز های تردد در مسیر های کوه پیمایی و حتی قایق سواری بر روی رودخانه های خروشان به آن نیاز دارید.
  • دو تا سه برگ کپی پاسپورت هم به همراه شما باشد.
  • در اطراق های شبانه که در مسیر های مختلف پیاده روی میکنید جزو اولین نفراتی باشید که از حمام استفاده میکنید چرا که آب با غروب خورشید از گرمی می افتد.
  • برق شهری در اکثر نقاط تنها برای ۲ ساعت برقرار است.
  • از سگها در معابر هیچ هراس نداشته باشید.
  • کفش راحت و کفش مخصوص راهپیمایی و کوه پیمایی به همراه داشته باشید.
  • لباس گرم در ارتفاعات بسیار کار آمد است.
  • کیسه خواب را به هر علت همراه داشته باشید. برای راحتی خودتان، برای رفع سرمای گزنده ارتفاعات، برای بهداشت بیشتر در محل های خواب.
  • دوربین عکاسی از اولین وسایلی است که باید همراه خود ببرید.
  • در اولین مغازه میتوانید سیم کارت اعتباری به همراه شارژ مورد نیاز خود را خریداری کنید.
  • در فرودگاه موقع ورود نیاز به دلار های خورد (۱۰ دلاری ۲۰ دلاری) دارید تا بتوانید ویزای نپال را در پاسپورت خود مهر کنید. 

نویسنده: سروش نفیسی


این سفرنامه با قلم نویسنده‌ای به غیر از هیئت تحریریه دالاهو به نگارش درآمده است. با توجه به گذشت زمان احتمال اینکه برخی اطلاعات مطلب دچار تغییراتی شده باشد وجود دارد؛ لذا صحت همه مطالب، مورد تایید هیئت تحریریه دالاهو نیست.



1391/05/09 | کد مطلب: 77
برچسب‌ها: دیدنی و خواندنی

تهیه و تدوین: تحریریه دالاهو
لطفا در نشر دانسته‌های خود کوشا باشید.
برداشت و استفاده غیرتجاری از مطالب این وب‌سایت، حتی بدون ذکر منبع آزاد است.


  • به اشتراک بگذارید:



بحث و تبادل نظر
نظر دهید تعداد کاراکتر مانده: 300
انصراف
  • متن
  • نام
  • ایمیل
نرگس مرندی
1392/03/28 01:39
اقای نفیسی جای بسیار تبریک و تشکر دارد که با قلم توانمندتان بهترین تجربه های سفر را با نثری شیوا و اعجاز گونه به تصویر کشیدید ا همسفری با شما از بزرگترین افتخارات زندگیم است
پاسخ دهید...
برای اینکه مطالب بعدی وبلاگ دالاهو را از دست ندهید در خبرنامه ثبت‌نام کنید.
ثبت‌نام
با وارد کردن ایمیل خود مطالبی خواندنی و جذاب دریافت کنید.