021 4166 3000

شهر زیر زمینی اویی در نوش آباد کاشان

شهر نوش آباد از جمله مناطق باستانی و تاریخی در شمال استان اصفهان است و به فاصله پنج کیلومتری از کاشان قرار گرفته.

آنچه به نام شهر زیر زمینی معروف است در واقع ساختارهای متراکم، پیچیده و گسترده‌ای چون دالان‌های باریک تودرتو و اتاق‌هایی با ابعاد کوچک است.

مجموعه اویی در زیر بافت قدیم شهر شکل گرفته و تا سطح کنونی شهر نیز گسترده شده‌ است. وسعت این شهر به دلیل ارتباط میان محلات و حفاظت از جان و مال مردم در مواقع ناامنی زیاد بوده و در دو سطح افقی و عمودی گسترش یافته‌ است. این معماری دست کم در شهر نوش آباد با واژه «اویی» نامیده می‌شود. غیر از ورودی اصلی، ارتفاع تمام قسمت‌های اویی به قد طبیعی یک انسان و بین ۱۷۰ تا ۱۸۰ سانتیمتر است. بر سطح دیوارها و در فواصل اندک، جای پیه‌سوز به چشم می‌خورد. در بعضی قسمت‌ها نیز درون دیوار، سکوهای کوتاهی جهت نشستن ایجاد شده‌ که در بعضی از اتاق‌ها تبدیل به طاقچه جهت قرار دادن اشیاء می‌شود.

 www.dalahoo.com

ورودی شهر زیرزمینی نوش آباد راهرویی باریک به اندازه یک نفر است. زمانی که به داخل شهر وارد شوی، بوی خاک مرطوب به مشام می‌رسد. دالان‌های تنگ با ارتفاعی کمتر از یک انسان ایستاده، ما را به بخش‌های داخلی شهر می‌رسانند. فضاهای در نظر گرفته شده برای شهر در حد فضاهای ضروری است و سیستم تهویه شهر زیر زمینی نوش آباد از طریق کانال‌هایی است که در طبقه اول و به سطح زمین ایجاد شده‌ است. چاه‌های مرتبط طبقات، علاوه بر عملکرد عبور و مرور، باعث جریان یافتن هوا در طبقات پایین می‌شده‌ است. این عمل در مورد چاه‌های قنات نیز مصداق دارد. دسترسی به این فضاها، به دلیل قرار گرفتن در زیر زمین، از طریق یک چاه و کانال باریک و کوتاه میسر می‌شود. موضوع تدافعی و پناهگاه بودن این نوع معماری، که در دل زمین ایجاد شده، تأثیر فراوانی بر چگونگی ارائه پلان معماری آن گذاشته‌ است. بنابراین در خصوص ورودی، دسترسی به این فضاها نمی‌بایست به سهولت انجام بپذیرد. روشنایی این فضاها به وسیله پیه‌سوزهای سفالی بوده و روغن آنها احتمالا از دو عصارخانه تاریخی موجود در نوش آباد تهیه می‌شده‌ است. در مواقع ناامنی و پناه گرفتن در زیر زمین آب مصرفی اهالی از پایاب‌ها و قنات‌ها تامین می‌شده‌ است. علاوه بر پایاب‌ها، مسیر اویی‌ها به گونه‌ای بوده که در بعضی از قسمت‌ها به قنات مرتبط می‌شده‌ است.

www.dalahoo.com

می‌گویند، در زمان حمله‌ مغولان از این شهر به طور گستره‌ای استفاده می‌شده است. اگرچه بسیاری از جزییات شهر در اثر نفوذ سیلاب و مرور زمان نابود شده‌اند، ولی سفالینه‌های پیدا شده به یک هزار و هشتصد سال پیش و تاریخ ایجاد و استفاده از این بناها به دوران ساسانی و اوایل اسلام می‌رسد که در دوره‌های بعد، یعنی سلجوقی تا صفویه و حتی قاجار، مورد استفاده بوده‌ است. این مجموعه ارزشمند به شماره ۱۵۸۱۶ و به سال ۱۳۸۵ ثبت در فهرست آثار ارزشمند ملی شده است.



1392/02/07 | کد مطلب: 844
برچسب‌ها: جاذبه‌های دیدنی

گردآوری و تنظیم: تحریریه دالاهو
لطفا در نشر دانسته‌های خود کوشا باشید.
برداشت و استفاده غیرتجاری از مطالب این وب‌سایت، حتی بدون ذکر منبع آزاد است.


  • به اشتراک بگذارید:




بحث و تبادل نظر
نظر دهید تعداد کاراکتر مانده: 300
انصراف
  • متن
  • نام
  • ایمیل
صادق میرمحمدی
1396/12/19 16:04
خیلی عالیه خوش بحال یکی از هم خدمتیام و دوستام ک خونش روبروی درب ورودیه
پاسخ دهید...